พระครูอุบลภาวนาวิเทศ "ไม่คิดให้เป็นอกุศล"

0:01ก่อนจะเนินพรญญาติโยมทุกๆคน นุโมทนาในการทำบุญเข้าวัด

0:08จะได้มีโอกาสมาหาที่พึ่งทางจิตใจ แล้วก็เข้าใจเรื่องความจริงของชีวิตเพิ่มขึ้น

0:18เราทั้งไหร่ต้องมีเวลาพิจารณาการกระทำของเรา มีเวลาพักพร

0:24มีเวลาที่จะได้เลี่ยนมุมมองจากทางโลกให้เป็นแท่งธรรม

0:30บางครั้งช่วงนี้เราต้อง ดูข่าว ดูสิ่งต่างๆที่เป็นอีกอีกอัน

0:38ในสังคมทั่วโลกที่เป็นพันธุ์หา

0:41บางครั้งก็เกิดความฮดธูจใจ รู้สึกว่ามันไม่รู้ อนาคตจะเป็นยังไง

0:49ความคิด essentially we are aware of this

0:53ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง

0:55ว่าเป็นเรื่องที่พระพุทธเจ้า สอน

0:58อะไรHi ที่จริงก็คำสอนแบบนี้

1:12พระพุทธเจ้าก็ไม่เคยได้ ไม่เคยได้สอน

1:15ท่านก็บอกว่าเขาก็จะมีความระมัดระวัง

1:18ความไม่ประมาทอยู่ตลอด ใช้เวลาตลอดที่เรามี

1:24ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ ใช้เวลาเพื่อจะได้เข้าใจโดยสัตติปัญญา

1:30ชีวิตของเราก็ไม่แน่ ชีวิตของเราก็ลำบาก

1:34ชีวิตของเราก็มีกันเปรี้ยมแปลงอยู่ตลอด

1:38ก็ท่านผู้ตำความจริงคือ มันเป็นพิสิทธิ์ของพุทธศาสนาท่านกล้าพูด

1:45กล้าพูดตรงว่าร่างกายไม่ใช่ของเรา ร่างกายก็เป็นแค่เครื่องมือที่เราต้องอาศัย

1:52เอาไปใช้ แต่ไม่ใช่ว่าเราจะมีกรรมสิทธิ์อะไร แล้วมันเป็นไปเพื่อความอภาษณ์

1:58เป็นไปเพื่อเป็นโรคต่างๆ นานประการ ก็มีคำสอนของพุทธศาสนาที่พูดตรงไปตรงมาเรื่องนี้

2:09อาทิตย์ที่แล้วก็มีบาทหลวงมาจากปฏิเตียรมันมาเยี่ยม

2:12พอออกไม่ออกได้ได้เจออยู่

2:15แล้วเขาก็เห็นกรงกระดูกที่สารา

2:18ก็คณะที่ท่านเป็นนักพัฒนิบัติทางศาสนา ศาสนาคริสต์

2:23ท่านยังถามอยู่ว่าเอามาไว้ทำไมกรงกระดูกเนอะ

2:30ก็ให้พี่เจ้าลองนำไปดูว่าคืออะไร

2:34ก็เราไม่เฉลยปัญหาให้เขา ให้เขาดูเองว่ามันคืออะไร เพราะอะไร

2:40เราเองมีมั้ย เช่นเดียวกันมั้ย

2:43หรือมันมีอะไรที่เราถือว่าน่ากลัวมั้ย หรืออัปมงคลมั้ย

2:49กรงกระดูกอัปมงคลหรือเปล่า

2:53แต่ก่อนที่เมนเภาศพของวัดปรณาชาติอยู่ที่กลางวงเวียน

2:59ช่วงพี่อัตมาบวชก็เข้ามา เข้ามาวัดแรกเจอเมนเผาศพ

3:05ต้องถามว่าคืออะไร เอามาไว้ทำไม จำเป็นหรือเปล่า ควรจะมีหรือเปล่า

3:13พุทธลกเนอะ เรื่องนี้คนส่วนมากก็ไม่อยากเห็น ไม่อยากเผชิญ

3:19ถือว่าเป็นอัปมงคล แต่ที่จริงก็พุทธศาสนาท่านสอนตรงไปตรงมา

3:26เราก็ยิ่งถ้าเป็นสายวัดปา สายคมฐาน ยิ่งอยากเจอเรื่องความแก่เจ็บตาย

3:35ยิ่งอยากเจอเรื่องกงกระดูก ยิ่งงานศพวัดเราก็ถือว่า

3:41สมพะเป็นโอกาสที่ดี พิจารณาร่างกาย พิจารณาความสิ้นลงของชีวิต

3:48พิจารณาวิธีต่างๆที่จะจำเป็น ที่จะกำจัดร่างกายนี้

3:56ถ้ามันปราศจากประโยชน์ หมดชีวิต

3:58ก็จำเป็นที่จะมีความรู้เรื่องนี้

4:02จะเอาว่าต้องรู้บ้าง

4:04ถ้าไม่รู้อะไรว่าจะทำยังไง

4:06ถ้าเราเจอความตาย

4:08ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นนักศาสนานักปวดอะไร

4:13จึงจำเป็นที่จะศึกษา

4:17จำเป็นที่จะมองสิ่งต่าง ๆ

4:20ที่ทางโลกเขาถือว่าอัปมงคล

4:23ไม่ดีอะไร

4:24เราก็มองได้ เราก็บอกว่าไม่เป็นไร เราก็รู้แล้ว

4:28รู้แล้วก็ปรับตัวได้ รู้แล้วก็เอาชีวิตมา

4:34มาอนุลมพฤติลมตามจำเป็น ตามสมควร ตามสถานการณ์ชีวิตได้

4:41แต่ที่ลำบากคือว่า ถ้าเราบอกว่าไม่อยากรู้ ไม่อยากเห็น ไม่สนใจ

4:48แบบนี้ก็ถือว่าประมาท หากว่าเราบอกว่าไม่สนใจ

4:52ไม่สนใจเรื่องโรคไพรอันตรายอะไรต่างๆ

4:57เรื่องสิ่งต่างๆที่ทางข่าวออกมา

5:01หากว่าเรารู้แล้วเข้าใจ แล้วก็รู้จักวิธีพฤติบัตร

5:05ปัญหาจะน้อยลง แล้วก็เราเองก็ทำได้โดยความมั่นใจ

5:11มาเผชิญปัญหาได้โดยความมั่นใจ โดยสติปัญญา

5:16ถ้าไม่รู้ ไม่รับทราบ ก็ปิดเข่า อ recollect

5:21บอกว่าไม่อยากรู้ รับตา รับหู อะไรเดียวก็ มันจะมีปัญหานักกว่าเดิม

5:29มันจะมีปัญหาที่เขาลึกๆ ถึงใจของเรา เพราะว่า ปัญหาคนที่ผลักษีตความจริง

5:36หากว่ายอมรับความจริงแล้วก็ได้มีโอกาสมาศึกษาตามความจริงด้วย

5:44ก็ที่จริงก็เราได้เกิดปัญญา และเกิดความเข้าใจ

5:49แล้วก็มันสิ่งที่ถือว่า อัปมงคลหรือโชคร้ายอะไรต่างๆ

5:55มักจะเป็นกำไรแก่เรา กำไร

5:58เพื่อจะได้รู้ และก็ที่จะได้ปล่อยวางสิ่งต่างๆ ที่เป็นอุปสรรค

6:05อาจจะเกิดความรุดพ้นในใจก็ได้ หากว่าเราเจอความลำบากสำหรับเราเอง

6:13ก็อาจจะได้เป็นสาเหตุที่ทำให้เราได้เก่าหน้าในการพัฒนิบัติก็ได้

6:18มองในเงดี เพราะว่าถ้าเราตื่นเต้นแล้วก็ระแวงรำคาญ

6:26ก็เราเองเป็นผู้สร้างอากุศลอารมณ์

6:30ก็ไม่ใช่ว่าอากุศลอารมณ์เกิดตามเชื้อโรค มันไม่ใช่

6:34ไม่ใช่อากุศลอารมณ์ก็มันเกิดกับโครงกระดูก ไม่ใช่

6:39ไม่ใช่ว่า อารมณ์เป็น ปัญหาของไบรัส

6:44ปัญหาของใจของเราเอง เราก็ต้องคิด คิดดีๆ เราก็ศึกษา

6:50เราก็ทำตามที่สมควร แกเวลา สมควรแกสถานการณ์

6:55สมควรแกชุมชน แกตัวปุ๊บคน ก็เป็นคนที่รู้จัก

7:03รู้จักว่าควรทำอะไรเป็นเรื่องสำคัญ

7:08ช่วงนี้ฝากไว้ให้พิจารณา

7:10แล้วก็ขอให้แต่ละคนได้มีจิตใจที่ไม่หลงอารมณ์

7:16แล้วก็มีสติปัญญาใช้เวลาภาวนา

7:21หากว่าเขาจะเลิก

7:25เขาจะปิดที่โรงเรียน ปิดที่ทำงานช่วงคราว

7:30แล้วก็ที่จริงเขาก็ถูกดีแล้วก็มีเวลาภาวนา

7:33หากว่าเขากักเรา กักตัวเรา

7:36เรามาให้อยู่กับที่บ้าน

7:38พระเราก็ยิ่งชอบทางศาสนาเรา

7:41เราเรียกว่า Retreat

7:43Retreat เข้าห้องภาวนา

7:46ก็บางทีพระเราก็อยากไปจริงๆ

7:50อยากอยู่กุฏตีอย่างเดียว

7:54อยู่กุฏตีอยู่กับกรงกระดูกกับตัวเอง

7:57ก็ตลอด 24 ชั่วโมง 7 วัน

8:00ก็ยิ่งชอบ ใครเอาอาหารมาให้เราไม่ต้องไปปริณบาท

8:04เขาก็ชอบเป็นที่นาปัตตานา

8:06แต่อาจารย์ปกติที่นี่อาจารย์ไม่อนุญาต

8:10เพราะว่าอยากให้มีส่วนรวม อยากให้มีการเสียสละ

8:14ไม่ได้เอาตามใจ

8:15ซึ่งหากว่ามันมีสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงพัชปันธุ์ช่วงนี้

8:21เรารู้กันอยู่ว่ามันไม่ใช่วัดตลอดไป

8:23มันเป็นสิ่งที่เราจำเป็นที่จะทำ แล้วก็จะทำใจ

8:28แล้วก็ไม่ปล่อยอารมณ์ของเราให้เกิดเป็นอากุศล

8:34แต่ยิ่งพัฒนาอารมณ์ของเราให้เกิดความจริงในใจ

8:40แล้วก็ให้เกิดเมตตาธรรมที่ไม่รู้จักประมาณ

8:45ไม่รู้จักเลือกตัวปลุกคน อุดหนุน สนับสนุนให้กำลังใจ

8:51แค่คนอื่น ๆ ที่ตกในสภาพที่ไม่ดี

8:56ก็เป็นโอกาสแก่เรา เป็นบุญบารมีแก่เราก็ว่าได้

9:01อนุโมทนาด้วย นัดยมทุก ๆ คน

9:04ขอให้ตั้งใจรับการอนุโมทนาที่เป็นภาษาบาลี

9:09ขณะทรงจะสวดผ่อนให้